มารยาทบนโต๊ะดื่มกินเลี้ยง เวทีแสดงความเป็นมืออาชีพของพนักงานรุ่นใหม่

เรื่องนี้ผมเขียนให้เป็นพิเศษสำหรับคนที่ทำงานกับคนญี่ปุ่น
แต่ถ้าใครเห็นว่าวิธีการใดสามารถปรับใช้กับคุณ
แล้วทำให้อีกฝ่ายรู้สึกประทับใจ ก็เชิญเลือกใช้ได้เลยครับทำงานกับบริษัทญี่ปุ่นมักจะมีโอกาสได้ไปกินเลี้ยงสังสรรค์ค่อนข้างบ่อย
ไหนจะกินเลี้ยงกระชับความสัมพันธ์ภายในบริษัท หรือกินเลี้ยงกับลูกค้า
เพราะคนญี่ปุ่นมองว่าความสัมพันธ์ระหว่างกันและกัน
จะช่วยสร้างให้เกิดประสิทธิภาพในการทำงานมากขึ้น
ภาษาญี่ปุ่นถึงกับบัญญัติคำศัพท์อยู่คำหนึ่งว่า Nomi-nication
ย่อมาจาก Nomi (แปลว่าดื่ม) ผสมกับ Communication (ที่แปลว่าการสื่อสาร)
เพราะการดื่มคือช่องทางในการสื่อสารระหว่างกัน

nomikai3
photo credit

ปีที่หนึ่ง โดยเฉพาะสามเดือนแรกในบริษัทญี่ปุ่น
ในห้าวันทำงาน จันทร์-ศุกร์ ผมมีรุ่นพี่ไม่ซ้ำหน้า
เดินเข้ามาชวนผมไปกินเพื่อทำความรู้จักกันประมาณ 4 ใน 5วัน
ด้วยความที่ผมเป็นคนต่างชาติที่มีจำนวนน้อยจึงน่าสนใจ น่ารู้จัก
แต่ผมยังไม่เคยปฏิเสธความปรารถนาดีสักครั้ง
อาจจะเหนื่อย และหนัก แต่ตอนนั้นผมคิดว่านี่คือ

“สะพานที่จะให้คนรู้จักตัวตนที่แท้จริงของผม”

ในอนาคตเวลาเราต้องการความช่วยเหลือ เราจะได้พูดคุยได้อย่างสบายใจ
(สำหรับคนที่ไม่ดื่ม ผมแนะนำให้ชวนไปทานข้าวในที่ที่อร่อย กินโค้กก็สนุกได้ครับ)

ตลอด 3-4 ปีที่ได้กินเลี้ยงที่ญี่ปุ่น ผมได้เรียนรู้วัฒนธรรมขั้นพื้นฐานสำหรับการดื่ม
จึงขอรวบรวมเป็นเทคนิค 8 ข้อ ทำอย่างไรถึงเข้ากับสังคมคนญี่ปุ่นได้ง่าย
และได้รับการยอมรับมากขึ้นครับ

(1) กินเลี้ยงสังสรรค์เป็นสะพานในการเชื่อมสัมพันธ์
ระหว่างคนที่ปกติแค่เคยทักทายกัน พอได้เข้าร่วม
จะมีโอกาสได้คุยและรู้จักกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น

(2) เราจะได้เห็นอีกโลกนึงของผู้ร่วมงาน โดยเฉพาะเจ้านาย
ฝั่งเจ้านายเองก็อยากจะดูเหมือนกันว่า
ลูกน้องสามารถปฏิบัติได้ตามมารยาทพื้นฐานได้หรือไม่
ถ้าทำได้ดี ก็จะรู้สึกไว้วางใจในการมอบหมายให้ทำงาน

(3) ถ้าเป็นห้องเดี่ยว ที่นั่งลึกสุดคือที่นั่งของผู้อาวุโส หรือเจ้านาย
ส่วนที่ที่ใกล้ทางเข้าออกที่สุดคือ ที่นั่งของเด็กใหม่
เพราะว่าจะได้คอยบริการสมาชิกในโต๊ะได้สะดวก
เรียกพนักงานเสิร์ฟ สั่งอาหารและเครื่องดื่ม

(4) แก้วแรกมักเป็นเบียร์เสมอ เพื่อใช้ “คัมไป” (ชนแก้ว) กัน
ห้ามแตะอาหารหรือเครื่องดื่มอื่นๆ จนกระทั่ง “คัมไป”
เวลาชนแก้วให้ชนโดยการลดระดับแก้วลงมาต่ำกว่าผู้อาวุโส
ใครที่ไม่ชอบดื่มเบียร์ ก็ให้สั่งเบียร์.. (จะได้ไม่ทำให้คนอื่นต้องรอ เพราะเบียร์เสิร์ฟง่ายและเร็วสุด)
แล้วจิบพอเป็นพิธี

(5) ถ้ามีอาหารจานใหญ่มาเสิร์ฟ เด็กใหม่มีหน้าที่ตักแบ่งให้คนในโต๊ะ

(6) หมั่นสังเกตและคอยรินเครื่องดื่มให้เจ้านายและรุ่นพี่
เพราะนี่เป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ในการแสดงความเคารพและคำขอบคุณ
ถ้าสังเกตเห็นว่าเบียร์ลดเหลือประมาณครึ่งแก้ว จังหวะนี้คือโอกาสรินเบียร์เพิ่ม
ถ้าเป็นเครื่องดื่มอื่นๆนอกเหนือจากเบียร์ให้สังเกตตอนเครื่องดื่มจะหมดแก้ว
ให้แล้วถามด้วยความใส่ใจว่า “จะดื่มอะไรต่อดีครับ”

(7) วิธีการรินเบียร์ ใช้มือขวาช้อนก้นขวดเบียร์
ใช้มือซ้ายประคองเบาๆบริเวณคอขวดไว้โดยหันฉลากของขวดไว้ด้านบน
แล้วรินสามจังหวะ เริ่มจากค่อยๆริน รินเร็วขึ้นเรื่อยๆ
และคอยดูระดับฟองเบียร์ให้เหมาะสม

(7) กรณีรุ่นพี่หรือเจ้านาย จะรินให้เรา
ถึงแม้ไม่อยากดื่มอีกก็ตามแต่โดยมารยาทเราจะไม่ปฏิเสธ
กล่าวขอบคุณก่อน “อะริงาโตะโกไซมัส อิตาดาคิมัส ありがとうございます。いただきます”
ถือแก้วด้วยสองมือ แล้วยื่นให้ริน เมื่อเจ้านายรินให้แล้วให้ดื่มหรือจิบทันที ไม่วางลงบนโต๊ะก่อน
การทำลักษณะนี้จะได้รับความประทับใจมากกว่า

(8) เช้าวันถัดไป ถ้าเจอเจ้านายหรือรุ่นพี่ที่ไปด้วยกัน ให้เดินเข้าไปขอบคุณ
昨日ありがとうございました。”ซาคุจิทสึ อะริงาโตะโกไซมาชิตะ”

สิ่งเหล่านี่คือมารยาทขั้นพื้นฐานสำหรับเด็กใหม่ในบริษัทญี่ปุ่น
ย้ายกลับมาที่ไทย ผมก็ยังคงใช้วิธีการนี้ทุกครั้งทีได้กินเลี้ยงกับคนญี่ปุ่น
อาจจะฟังดูยุ่งยากไปซักนิด แต่ทุกพฤติกรรมเกิดจากความคิด
และการเอาใส่ใจต่อคนรอบข้างอยู่เสมอของคนญี่ปุ่นครับ

รู้อย่างนี้แล้วอย่ากินเยอะนะครับ
เดี๋ยวเบียร์ทำให้ลงพุง แล้วจะหาว่าผมไม่เตือน อิอิ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *