isakaya

วิธีสอนของพ่อชาวญี่ปุ่น เพื่อให้ลูกสาวรู้ลิมิตการดื่มของตัวเอง

ปกติหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ จะติดคำพูดเหล่านี้
“อย่าทำแบบนั้นนะลูก” “ระวังนะลูก” “แบบนี้ไม่ดีเลย”
เช้านี้ผมมีเรื่องจริงมาเล่า เกี่ยวกับคำสอนของพ่อ ต่อลูกสาว
เพื่อที่จะไม่ให้โดนคนอื่นหลอก จากฤทธิ์ความมึนเมาจากแอลกอฮอล์“คำสอนของพ่อ ต่อลูกสาว”
ตอนฉันยังเด็ก ฉันค่อนข้างเป็นเด็กซน เคยคบกับเพื่อนที่นิสัยไม่ดี
แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร จนกระทั่งถึงวัยที่ “ดื่มได้”
ฉันคิดว่าพ่อแม่ฉันคงจะเริ่มกังวลในตัวฉัน แต่คงไม่รู้ว่าจะบอกฉันยังไงดี
อยู่ดีๆ วันนึงพ่อก็เข้ามาพูดกับฉันว่า
“นี่ เรโกะ ไว้วันไหนออกไปดื่มด้วยกันนะ พ่อจะพาหนูไปทุกที่ที่อยากไป
และหนูเองสามารถสั่งทุกอย่างได้ตามใจชอบเลยนะ ไว้เราไปที่ที่สนุกๆกัน มันคงจะดีมากเลยเนอะ”

สำหรับเด็กหนุ่มสาวอาจจะไม่ค่อยชอบที่จะต้องไปที่แบบนั้นกับพ่อแม่
แต่อีกอารมณ์นึงเรโกะรู้สึกว่า น่าจะได้ประสบการณ์อะไรบางอย่างจึงตัดสินใจไปกับพ่อ

father
วันนั้นฉันออกไปกับพ่อสองคน เมื่อเราไปถึงในตัวเมือง
พ่อเอ่ยบอกกับฉันว่า
“โอเค ดื่มได้ทุกอย่างเลยนะ จนกว่าลูกจะดื่มไม่ไหว ไม่ต้องเป็นห่วง
พ่อจะพาลูกกลับบ้านเอง หนูจะทำตัวบ้าแค่ไหนก็ได้ เอาให้สุดๆไปเลย”

ตอนแรกฉันก็รู้สึกกังวลว่า แม่จะไม่พอใจถ้าเห็นฉันเมากลับบ้าน
แต่ในเมื่อพ่อเอ่ยปากจะดูแลฉันอย่างเต็มที่แล้ว
ฉันจึงตัดสินใจจะรับโอกาสครั้งนี้เอาไว้
**************************************************
– ร้านแรก : เป็นร้านปิ้งย่างร้านประจำของพ่อ –
father
สาวเจ้าของร้านแซวพ่อฉันว่า “นึกว่าพาแฟนที่ไหนมาซะอีก”
พ่อฉันก็ดูมีความสุขกับการพูดเล่นของสาวเจ้าของร้าน
**************************************************
– ร้านที่สอง : Nightclub ร้านประจำของพ่อ –
father
ฉันได้ดื่มเพิ่มไปอีกบ้าง ส่วนผู้หญิงคนที่พ่อเลือกมานั่งด้วยก็แซวพ่อว่า
“นี่ลูกสาวใช่มั้ย ฉันรู้นะ” พ่อฟังแล้วดูมีความสุขมาก
แถมยังบอกว่า “เหมือนผมล่ะสิ ดวงตาเราสองคนเหมือนกันใช่มั้ย”
**************************************************
– ร้านที่สาม: ร้านซูชิ ร้านประจำของพ่อ –
Master พูดกึ่งอิจฉากับพ่อว่า “ดีจังเลย ได้มาดื่มกับลูกสาว
นี่ความฝันของคนเป็นพ่อเลยนะ”
พ่อบอกกับฉันว่า “กินของที่ชอบเยอะๆเลยนะ
ไม่ค่อยมีโอกาสมาด้วยกันแบบนี้บ่อยๆ”
**************************************************
– ร้านที่สี่ : ร้านเหล้าร้านประจำของพ่อ –
father

..มาถึงตรงนี้ฉันเริ่มไม่มีสติ จำอะไรไม่ได้แล้ว..
ดื่มอะไรไปบ้าง?…คุยกันเรื่องอะไร?…
**************************************************
– ร้านที่ห้า : ร้าน Snack (ร้านเหล้าที่ให้บริการผ่านเคาน์เตอร์) –
..จำอะไรไม่ได้แล้ว…เหมือนฉันฟุบลงตรงเคาน์เตอร์ตลอด
**************************************************
พ่อเรียกแท็กซี่ และอุ้มฉันขึ้นไป
ถึงตรงนี้ฉันจำได้อยู่นิดนึงว่า ฉันพูดกับพ่อว่า
“รู้สึกดีจัง… ขอโทษนะคะพ่อ หนูเมาแล้ว”
“ไม่เป็นไร นอนเถอะลูก”

เช้าวันถัดไป ลืมตาขึ้นแล้วพบว่าฉันนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนตัวเอง
ฉันรู้สึกอายไม่มีหน้าจะไปเจอพ่อ
พอลงไปที่ห้องนั่งเล่นข้างล่างก็ไม่เจอพ่อ พ่อออกไปทำงานแล้ว
แม่ฉันยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้กับฉันใจความเขียนไว้ว่า

“เรโกะ เมื่อคืนสนุกมากๆเลยเนอะ ไว้ไปด้วยกันอีกนะลูก
เมื่อคืนจำปริมาณเหล้าที่ดื่มไปก่อนที่ลูกจะล้มฟุบไปได้มั้ยลูก?
เบียร์ 2 แก้ว เหล้าอีก 5 แก้ว…นี่คือปริมาณเหล้าที่ลูกกินได้นะ
ถ้าคราวหน้าไปดื่มกับใคร ก็ให้กลับบ้านก่อนจะถึงลิมิตนี้นะ
สังคมสมัยนี้ไม่ได้มีเฉพาะคนดี อาจจะถูกหลอกพาไปไหนก็ได้
พ่อไม่สามารถปกป้องลูกได้ตลอดเวลาหรอกนะ
เลยอาศัยโอกาสนี้ในการสอนลิมิตการดื่มของลูก
สัญญากับพ่อนะว่าจะดื่มไม่เกินลิมิตนี้ พ่อเชื่อลูกนะ”
จากพ่อ

ฉันทานข้าวเช้ามื้อนั้นทั้งน้ำตา
แม่บอกฉันว่า พ่อกังวลมานานพอสมควร ว่าจะสอนกับลูกเรื่องนี้อย่างไร
จะห้ามก็ไม่ดี เพราะยิ่งห้ามก็จะยิ่งไม่ทำตาม
“ใช่แล้ว ฟังดูแล้วฉันก็เข้าใจพ่อเลย
เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ฉันเที่ยวเล่นบ่อยมาก ไม่ฟังใคร”
“พ่อ…ขอบคุณนะ เพราะพ่อสอนฉันวันนั้น ฉันจึงไม่เคยถูกใครหลอกเลย”
“ไม่เคยผิดพลาดในชีวิต เพราะฤทธิ์ของของมึนเมาอีกเลย”
ขอบคุณนะคะ.

คนเป็นพ่อย่อมเป็นห่วงลูกสาวเป็นเรื่องธรรมดา
อีกหนึ่งวิธีสอนที่ยิ่งใหญ่สำหรับหัวอกหัวใจของคนเป็นพ่อ
“พ่อรักลูก ลูกก็รักพ่อนะ”
ใครคิดว่าเป็นคำสอนที่ดี ลองแชร์ให้กับคนเป็นพ่อได้อ่านกันนะครับ
เป็นกำลังใจให้หัวหน้าครอบครัวทุกคน
Boom JapanSalaryman
(ผู้เขียนหนังสือ JapanSalaryman เป็นได้มากกว่ามนุษย์เงินเดือน)

ผมเพิ่มการสื่อสารอีกหนึ่งช่องทางที่ไลน์@ นะครับ
สามารถ add friend เพื่อที่จะไม่พลาดแนวคิดดีๆ
โดยการคลิกส์ add ที่ไอคอนข้างล่างได้ทันที
เพิ่มเพื่อน

หรือแชร์บอกต่อเรื่องดีๆ นี้กับเพื่อนๆ หรือคนที่คนรักได้เช่นกันครับ

Credit บทความดีๆ
เรื่องราวต้นฉบับในภาษาญี่ปุ่น
*****************************************

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *