menkai

ผมไม่ชอบบันทึก(การประชุม)!!

5 ปีที่แล้ว เข้าบริษัทญี่ปุ่นไปใหม่ๆตลอดระยะเวลาฝึกงาน
ผมโดนบริษัทบังคับให้เขียนบันทึกทุกวัน“ทำอะไรไปบ้าง” “ได้อะไรจากการเรียนรู้นั้น” 
วันละหนึ่งหน้ากระดาษ A4 เป็นภาษาญี่ปุ่นครับ
สารภาพเลยครับว่า…
บางวันที่ไม่มีเรื่องจะเขียนก็ต้องนั่งนึกหาเรื่องที่จะเขียนลงไปให้ได้

ผ่านไป 6 เดือนตอนที่มีโอกาสตามรุ่นพี่ออกไปหาลูกค้า
สิ่งที่ต้องทำหลังจากกลับมา คือนั่งบันทึกการประชุม
เนื้อหาก็เฉพาะทาง ยากเกินกว่าที่เด็กใหม่อย่างผมจะเข้าใจ
แต่ก็ต้องเขียนให้เสร็จก่อนกลับบ้าน
เพราะต้องส่งให้ผู้ใหญ่ในแผนกหลายๆคนอ่าน

พอกลับมาที่ไทย บริษัทกำหนดให้ส่งรายงานรายสัปดาห์ไปที่ญี่ปุ่น
เพื่อแจ้งสถานการณ์ของลูกค้าแต่ละราย รวมถึงความคืบหน้าของโปรเจคที่ทำอยู่
ตลอด 3-4 ปี ผมบ่นอยู่ในใจตลอดว่า..
ทำไม ทำไม ต้องเขียนแบบนี่ทุกวี่ทุกวัน
บันทึกหรือรายงานเหล่านั้นมันสำคัญต่อเราแค่ไหน

แต่ใครจะไปรู้ว่า… สิ่งที่บริษัทญี่ปุ่นบังคับให้ทำในวันนั้น
มันมีประโยชน์ต่อการทำงานและวิถีทางในการดำเนินชีวิตของผมในวันนี้ครับ เช่น
1. ในเมื่อสมองเราไม่สามารถจำทุกสิ่งทุกอย่างได้
บันทึกการประชุมใช้ช่วยเตือนความจำในวันก่อนได้ดียิ่งกว่า
(หลายครั้งที่ผมดึงบันทึกการประชุมเก่าๆมาอ่าน
เวลาจะไปหาลูกค้ารายเดิม เพื่อดูว่าได้คุยอะไรไปแล้วบ้าง)
2. ได้ฝึกขัดเกลาการใช้คำด้วยภาษาญี่ปุ่นระดับสุภาพ
3. ได้ฝึกเขียนตัวอักษรญี่ปุ่น (ตัวอักษรคันจิ ยิ่งเขียนยิ่งจำยิ่งเข้าสมองครับ)
4. ได้ฝึกสมองให้รู้จักทบทวนสิ่งที่ทำ และสิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน
เพื่อนำไปสู่การพัฒนาตนเองในวันต่อไป

เชื่อมั้ยครับ ทุกอย่างที่กล่าวมาก็เป็นรากฐานให้ผม
ได้เขียนเพจมาให้คุณอ่านทุกๆวันครับ
จากคนที่ตอนเรียนมหาวิทยาลัยจะเกลียดมากเวลาโดนสั่งให้เขียนรายงาน
3-4 ปีที่ทำงานกับญี่ปุ่น เปลี่ยนทัศนคติในการเขียนผมไปตลอดกาลเลยครับ

วันก่อน..ผมก็ไปประชุมกับลูกค้าญี่ปุ่นมา
ตอนกลับมาถึงบริษัท ผมเอ่ยปากดักรุ่นพี่คนญี่ปุ่นในบริษัทเลยครับว่า
“บันทึกการประชุมวันนี้ ผมเขียนเองครับ!”
คุณล่ะครับ ลองเขียนลองพยายามดูสักครั้งนึงนะ
Boom JapanSalaryman

ผมเพิ่มการสื่อสารอีกหนึ่งช่องทางที่ไลน์@ นะครับ
สามารถ add friend เพื่อที่จะไม่พลาดแนวคิดดีๆ
โดยการคลิกส์ add ที่ไอคอนข้างล่างได้ทันที
เพิ่มเพื่อน

หรือแชร์บอกต่อเรื่องดีๆ นี้กับเพื่อนๆ หรือคนที่คนรักได้เช่นกันครับ

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *